Ek het gevoel soos daai verdwaasde gogga.  Ek het heel naweek met seer oë rondgeloop van al gerol om by te bly met die dinge om my. 

Die spektrum van Smarties in my verlede week : 

-          ek is seker die titel van daai veelbesproke boek is verkeerd.  Ek kan sweer dit moes gelees het “Women are from Mars ….”  Jy weet mos – dis die oorlog planeet! Die “oorlogspad’ is die week tot stof toe getrap daar by my huis. 

-          Kan die skole en universiteite dalk oorweeg om die volgende vak aan te bied : “Hoe om nie my pa se geld te mors nie”.  Ek sal dubbel klasgeld betaal …  en as hulle druip moet hulle ’n jaar lank die olifantmis in die Wildtuin gaan optel. 

-          Hoe is dit dat die munispaliteit wat so gulsig elke maand my geld eis, nie in staat is om sy verpligtinge na te kom en die vullisblikke in ons dorpie leeg maak nie?  Daar lê ’n berg van swart sakke met gemors wat oral uitpeul reg voor die ingang na my werkplek! Komaan mense – doen iets of gee my geld terug! 

-          Vier uit die vyf oggende wat ek werk toe ry sit ek twee ure lank vas in verkeer. Net omdat die wetters wat busse en vragmotors bedryf te blerrie inhalig is om die goed padwaardig te hou.  Nou breek hulle op die mees ongeleë tye op die onmoontllikste plekke. 

-          Ek raak al vetter en onfikser.  Waar die wil weg is, is alles weg. 

-          Lente was een dag lank en die somer is hier in volle mag – maar die water is nog te koud om te swem. 

-          Die Bulle verloor. 

-          Die Bokke wen. 

-          Die moord en doodslag duur voort en die regering doen nog steeds die Pontius Pilates wikkeldans.

-   My waterwiel staan stil weens ….

Die week moet net better.

“Hier kom ek!” Dit het altyd die groot gesoek afgegee.  Wanneer al die neefs en niggies op Oupa se werf wegkruipertjie gespeel het.  Jy het als probeer om jouself weg te steek.  Agter en bo in bome, tussen die yskas en die stoof, onder die karre, agter Pa se stoel.  Maar helaas, altyd het ’n uitsteek toon, ’n kroontjie hare of die onverwagte niesbui jou wegkruipplek verklap. 

”Blok vir Fielies daar agter die krimisrose!” 

Deesdae voel ek weer so.  Almal kruip weg in die digitale oerwoud van die internet.  En ek moet soek.  Dis vet pret om te kyk wie blok wie eeste … ek vir jou of jy vir my? 

”Blok vir Oopkop”.  ”Blok die Boer in Ballingskap”. Steve blok homself. Waar is daai blerrie Johan Swarts nou weer … ? 

“Blok, blok, blok ……” 

“Hier kom ek ….”

Daar was baie stof tot oordenking in die tydjie van beproewing.  Ek is baie, baie dankbaar dat ek dit slegs per geleentheid moet doen … anders kan ek verseker weet ek gaan ‘n ere-plekkie in die hel hê – met my eie Lazyboy.  Ek het lanklaas so baie gevloek.  Taxidrywers, spietkops, windgatte, busse, motorfietse – niemand gee ‘n hel om vir die ander ou nie. 

Bevange sit en luister ek na die nuus oor  die pers radiostasie – “20 miljoen defektiewe kondome in omloop weens korrupsie, 10% van mans dink dis OK om hulle vrouens te slaan, mense vermoor vir ’n selfoon en twintig rand …”. 

Liewe hemel, daar moet beter plekke wees!  Weg van hierdie choas –  hemel op aarde.  Iemand het gesê daar is sewe hemele.  So dan moet ek mos sewe hemele op aarde kry:

• daardie Franse bistro in die skadu van die Eiffeltoring waar die wêreld in slowmo verby draal gedurende die lente;
• op my gat by Victoriabaai se waters en songebakte strand;
• langs die helderste waterstroom in die Swartwoud;
• by die kampvuur, kitaar in die hand… ver weg in die Bosveld;
• rondom my plastiek kersboom tussen die skaterlag van familie en vriende;
• enige hoekie waar ek kan wegkruip om te lees en rooiwyn drink;
• in vroulief se arms.

 Waar hemel jy?

Ek soek nou al lank na  … 

… die poepol homopaat wat vir my vrou (toe verloofde) vertel het sy kannie swanger word as sy “natuurlike” geboortebeperking gebruik nie. Yeah, right! 

… die kortgat-rooikop korporaal wat my so laat afkak het in die army.  Vandag moet ek baaie groter wees as hy. 

… die braait spark wat gedink het minibus taxi’s gaan die PUTCO bus probleem oplos en wonders doen vir ons verkeersprobleme. 

… daai Engelse onnie wat die “walking-around-beauty-bosluis” op haar witgepoeierde gesig gehad het.  Ek wil weet of die bosluis nog lewe? 

… ‘n kopie van England Dan & John Ford Coley se “Fables” album.  Dit sal mooi gaan wanneer ek my enigste bottel 1999 Meerlust Rubicon oop maak. 

… die meisie wat in standerd ses vir my ‘n suggestive Valentine’s kaartjie gestuur het.  Nou is ek’s jammer ek was te skaam om te probeer uitvind wie jy is was. 

… die moroon wat die voorspelling van “Great wealth awaits you around the corner.” in my fortune koekie gesit het sonder om die naam van blerrie straathoek ook te gee. 

… die idioot wat vir Mara van Idols vertel het “va-va-vroom” is ‘n musikale term.  

… die klipkop wat Jan van Riebeeck se boot bestuur het.  Kon die donner nie net reguit aangehou het tot in Perth en daar gaan land het nie?  Dit sou ons almal baie moeite, verdriet en visa kostes bespaar het. 

Soek boetie, soek.

Hoe kan enige regering (pantoffel ingesluit) verwag jy moet al hierdie in een naweek inpas : gholf, die nuwe Ludlum boek, ‘n Noga-skaapbraai, ‘n flouerige Bok-wedstryd, kerk, inkopies, al die Idols oudisies vir ‘n week, kitaarspeel en genoeg slaap? 

‘n Noga-skaapbraai.  Ja, noga ou wat Australië toe vlug. Daar sit ons toe weer, in die ysige koue wat die Kaap na Pretoorsdorp toe gestuur het, starend in eerbiedige stilte na die amper-uitgebrande bosveldhoutvuur en wonder … is hy gek of is hy slim?   Vir iemand wat na drie jaar in die vreemde huiswaarts gekeer het om by vriende en familie te wees is dit hartseer om maand na maand om ‘n vuur te sit en afskeid te neem.  Die eina-ste van alles is … die uitnodingings stapel op by die dag. Dan wonder jy by jouself, het jy die GROOT fout gemaak om te glo hier is ‘n toekoms?  Is jou kinders rerig beter af as boerseuns eerder as bleekwit, ongeskikte, kroegkruipende, suipende, papnat Londoniete? Was jou vrou reg om kwaad te wees toe jy opsluit wou terugkom huis toe? 

Net tyd sal leer … maar hoevel tyd is daar?.

Ek het net gister besluit dis twak dat my kinners meer weet van al hierdie uitheemse rekenaar goete en daarom stig ek vandag my eie blok … ek sien dis wat Steve dit noem, so wie is ek om met ‘n mede Blou Bul te stry?

Ek vermoed ek gaan meestal met myself praat – maar dis niks ongewoons nie. So hier kom die water teen die stroom af en die wiel wil draai laat die spoeg spat!